شهرداری سندرک شهرداری و شورای اسلامی شهر سندرک
مقالات مرتبط
شهروند دوست داشتنی سندرک؛ آیا تا به حال دیدهاید کسی مبل خانه خودش را پاره کند؟ یا زبالههای آشپزخانه را وسط فرش اتاق پذیرایی بریزد؟ قطعاً خیر. ما با چنگ و دندان از وسایل خانه، خودرو و حریم شخصیمان مراقبت میکنیم چون بابت آنها هزینه کردهایم و متعلق به «ما» هستند.
اما گاهی دچار یک خطای دید میشویم؛ فکر میکنیم نیمکت پارک، ستهای ورزشی، سطل زباله و آسفالت خیابان متعلق به «شهرداری سندرک» است. اما حقیقت چیز دیگری است: شهرداری تنها امانتدار و پیمانکار شماست؛ مالک اصلی تمام شهر، تکتک شما شهروندان شریف سندرک هستید. هر پیچی که از یک وسیله ورزشی شل میشود، و هر چالهای که در آسفالت ایجاد میشود، هزینهاش مستقیماً از جیب من و شما (بودجه عمومی شهر) کسر میشود.
شهری که نفس میکشد: حفظ زیبایی و مبلمان شهری وسایل ورزشی پارکها و بوستانهای سندرک برای سلامتی پدران، مادران و فرزندان ما نصب شدهاند. شکستن یا تخریب آنها، تنها آسیب به یک قطعه آهن نیست؛ بلکه گرفتن فرصت سلامتی از یک همشهری است. وقتی میبینیم کسی خواسته یا ناخواسته به این اموال آسیب میزند، یادمان باشد که او در حال تخریب «اموال ما» است. حفظ زیبایی بصری شهر، نگهداری از فضای سبز و سالم نگه داشتن وسایل بازی کودکان، نشاندهنده سطح فرهنگ و بلوغ اجتماعی یک شهر است. بیایید اجازه ندهیم چهرهی زیبای سندرک با رفتارهای اشتباه خدشهدار شود.
احترام به حقوق دیگران: فراتر از قانون، یک وظیفه اخلاقی شهروندی فقط ساکن بودن در یک جغرافیا نیست؛ شهروندی یعنی «همزیستی محترمانه». در این راستا چند نکته کلیدی وجود دارد که رعایت آنها کیفیت زندگی همه ما را بالا میبرد:
-
پیادهرو، حریم امن عابران: پیادهروها محل عبور کودکان، سالمندان و خانوادههاست. تردد موتورسیکلت در پیادهرو، نه تنها قانونشکنی است، بلکه تجاوز به حریم امن همشهریان و ایجاد رعب و وحشت برای آنهاست. بیایید به امنیت روانی یکدیگر احترام بگذاریم.
-
پارک صحیح، نشانه شخصیت: پارک کردن خودرو در محلهای ممنوعه یا سد معبر، شاید برای راننده چند دقیقه صرفهجویی در وقت باشد، اما برای دیگران ساعتها کلافگی و ترافیک ایجاد میکند. درست پارک کردن، احترام به وقت و اعصاب دیگران است.
-
آب را در خیابان رها نکنیم: رهاسازی آبهای مصرفی منازل یا شستشوی خودرو در معابر، دو آسیب بزرگ دارد: اول زشت کردن چهره کوچه و خیابان و ایجاد آلودگی، و دوم (که بسیار مهم است) تخریب سریع آسفالت. آبی که روی آسفالت جاری میشود، مانند اسید عمل کرده و باعث ایجاد چاله و خرابی زودرس خیابانها میشود که ترمیم آن هزینههای گزافی به شهر تحمیل میکند.
پاکیزگی: اولین شرط تمدن ریختن زباله در جوی آب یا خیابان، قامت یک کارگر زحمتکش شهرداری را خم میکند. هر بار که زبالهای را در سطل مخصوص میاندازیم، به زیبایی شهر کمک کردهایم و به زحمات پاکبانان احترام گذاشتهایم. سندرک تمیز، مایهی مباهات همه ماست و نشان میدهد مردمی بافرهنگ و دلسوز دارد.
فرهنگسازی: تذکر دوستانه، وظیفه همگانی شاید بپرسید «من رعایت میکنم، اما اگر دیگران رعایت نکنند چه؟» اینجاست که نقش کلیدی شما آغاز میشود. شهر ما نیاز به «نظارت همگانی» دارد. اگر میبینیم کسی ناآگاهانه در حال آسیب به اموال عمومی است، یا زباله میریزد، با لبخند و زبانی خوش به او یادآوری کنیم.
- «دوست من، حیفه این وسیله خراب بشه، بچههای خودمون قراره استفاده کنن.»
- «بیزحمت موتور رو اینجا پارک نکنید، راه برای کالسکه بچه بسته میشه.»
این جملات ساده، اگر از سمت دهها نفر شنیده شود، فرهنگ یک شهر را متحول میکند. بیتفاوت نباشیم. بیتفاوتی، مجوز خراب کردن شهر است.
- مخصوص انضباط شهری (پارک خودرو، موتور و…)
- پیادهرو سهم قدمهای ماست، نه چرخهای موتور.
- درست پارک کنیم؛ به وقت و اعصاب همشهریان احترام بگذاریم.
- سد معبر = سد مهربانی.
- خیابان پیست مسابقه نیست؛ به آرامش سندرک رحم کنیم.
کلام آخر سندرک، تنها مجموعهای از ساختمانها و خیابانها نیست؛ سندرک روح جمعی ماست. بیایید با اموال شهر همانگونه رفتار کنیم که با گرانترین وسایل خانه خود رفتار میکنیم. بیایید میراثدار خوبی برای آیندگان باشیم و شهری بسازیم که وقتی مسافری وارد آن میشود، از تمیزی، نظم و فرهنگ مردمانش انگشت به دهان بماند.
این شهر به عشق شما زنده است؛ هوایش را داشته باشیم.
